16 Ιουνίου 2007

Current

Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Παρακολουθείτε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων των 12. Σήμερα δεν έγινε τίποτα. Ευχαριστούμε που μας παρακολουθήσατε, καλή σας νύχτα.

Σώματα χοντρά μέσα στο χοντρό μυαλό. Τουλάχιστον 25 μάτια αντίκρυ. Λίγες τρύπες. Κύματα εσωτερικής άρνησης. Το νου σου στο φαΐ. Γκ γκα γκα ναι, γκ γκα όχι. Αποδεικνύουν τουλάχιστον τα μισά από όσα είναι μέσα. Τα έξω δεν. Πώς το βλέπεις, θα πάμε;

-Χμ. Και δεν πάμε… Ξεκινάμε.
-Μπα! Πώς το ’παθες; Σε παρατήσανε και φύγανε μάλλον. Όμως εγώ θα σε κουράσω, ξανασκέψου το.
-Ναι όντως… τα λέμε.

Ας ζωγραφίσουμε ένα τοπίο. Ένα μέρος ονειρικό. Ο άνθρωπος σου σε προειδοποιεί. Επειδή νοιάζεται για σένα. Κι ο δικός μου άνθρωπος είσαι εσύ. Ο δικός σου άνθρωπος είμαι εγώ? Ο δικός μου άνθρωπος είμαι εγώ. Ο δικός σου άνθρωπος είσαι εσύ? Και να το! Έτοιμο μπροστά μας, τόσο όμορφο, τόσο απόμακρο. Ένα τοπίο δικό σου. Ένα μέρος ονειρικό.

-Να μπω?
-…

Σκοτάδι. Σιωπή.

Σαφώς είναι πιο εύκολο να μιλάω δημιουργώντας κόσμους από το να μιλάω για θέματα χειροπιαστά. Τι είναι πιο χρήσιμο δε μπορώ να αποφασίσω. Απλά, το κάθε πράγμα χρησιμεύει στην ώρα του. Σαν μουσική.

-Την ακούς? Τη νιώθεις?
-…
-Άντε γαμήσου κι εσύ και η υπόληψή σου.
-Άντε γαμήσου κι εσύ και η υπόληψή σου.